بهترین زمان برداشت در شرایطی است که مقدار ماده جامد محلول ۱۳درصد باشد و سفتی بافت ۱۵کیلوگرم/سانتی مترمربع باشد. بهینه دمای نگهداری صفر درجه سانتی گراد می­باشد (Krammes et al 2006). نقطه انجماد خرمالو درحدود ۲درجه زیر صفر می­باشد و بهینه رطوبت درحدود ۹۰درصد می­باشد.

تولید دی اکسید کربن در دمای صفر درجه سانتی گراد درحدود ۲ تا ۴ میلی لیتر می­باشد و تولید اتیلن ۰/۱ پی پی بی در ساعت است. حساسیت خرمالو به اتیلن بسیار زیاد است و سریعا فرایند رسیدن را طی می­کند. باید سعی شود تهویه سالن نگهداری خرمالو به نحوی باشد که مقدار باقی مانده اتیلن زیر ۱۰ پی پی ام و بهینه حالت زیر ۱ پی پی ام باشد. جهت رفع گسی می­ توان ۱۰ پی پی ام اتیلن را استفاده نمود ولی این عمل کنترل شده نمی­باشد و ممکن است بیش از حد نرمی ایجاد می­نماید. جهت رفع گسی از سالن با حجم ۸۰درصد دی اکسید کربن در ۲۴ساعت استفاده کرد که مزیت آن سفت ماندن خرمالو در عین رسیدگی می­باشد.

جهت نگهداری خرمالو در شرایط اتمسفر کنترل شده باید اکسیژن در سطح ۳ الی۵ درصد و کربن دی اکسید در سطح ۸ درصد باشد. عمر ماندگاری در شرایط اتمسفر کنترل شده دردمای منفی یک درجه سانتی گراد بدون حضور اتیلن تا ۳ ماه می ­باشد. درشرایط عادی ۱تا ۲ ماه می­ توان نگهداری کرد. نگهداری طولانی مدت در معرض اکسیژن زیر۳ درصد باعث عدم رسیدگی میوه می­شود و دی اکسید کربن بالای ۱۰ درصد به مدت یک ماه باعث بد طعمی خرمالو می­شود.

آسیب سرمایی:

آسیب سرمایی در خرمالو در دمای ۵ الی ۱۵درجه سانتی گراد اتفاق می‌افتد که با زیاد شدن حجم اتیلن در سالن شدت تخریب میوه بالاتر می­رود. نشانه‌های آسیب سرمایی قهوه ای شدن داخل میوه و نرم شدگی غیر عادی می­باشد.

تاثیر مواد معدنی بر کیفیت خرمالو:

نیتروژن:کمبود نیتروژن باعث کاهش رشد میوه و کمرنگ شدن رنگ سبز برگ می­گردد. اضافه بودن نیتروژن میوه و برگ تاثیر منفی زیادی بر کیفیت میوه دارد به گونه ای که تا سطح ۳۰ تا ۴۰ درصد عمر ماندگاری خرمالو کم می­گردد. سطح نیتروژن بالای ۲/۲ درصد باعث ضعف بافت نشتی و شل شدگی خرمالو می­شود.بهترین درصد نیتروژن ۸/۱ تا ۲/۲ درصد است.

پتاسیم: اثرات کمبود پتاسیم در خرمالو بیشتر روی برگ و اندازه خرمالو می­باشد. کمبود پتاسیم باعث کوچک ماندن خرمالو می­شود و برعکس آن زیاد بودن مقدار پتاسیم باعث بزرگ شدن بیش از اندازه میوه شده و جایگزین کلسیم شده و خرمالو دچار لکه‌های سیاه و تلخ می­گردد. بهترین نسبت کلسیم به پتاسیم و کلسیم به نیتروژن در برگ ۱ ماه قبل از برداشت باید حدود ۵/۱ باشد

کلسیم:کمبود کلسیم موجب ایجاد لکه‌های سیاه اسکالد و نقطه‌های تلخ قهوه ای می­شود.کلسیم در تقسیم سلولی، دیواره سلولی و مقاومت‌­های بعد از برداشت اهمیت زیادی دارد. تغذیه بیش از حد درخت به کلسیم موجب جایگزینی آن با منیزیوم می­شود و درصد منیزیوم بافت کاهش می‌یابد(Alan George et al., 2005).

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *